Dit is TV Time: de enige zender met gouwe ouwen, uitsluitend zwart-wit.
Plezier voor de hele familie.
TV Time. Laat je heerlijk onderdompelen.
Leg komende vrijdag de hoorn van de haak en schud de kussens 'ns op.
Hoog tijd voor de Pleasantville Marathon.
24 Uur lang, tjokvol familiewaarden.
Inclusief de warme groet: - Schat, ik ben thuis.
Met de juiste voeding: - Nog wat koekjes ?
En natuurlijk... veilige seks.
Een plakboek vol favoriete Pleasantville-herinneringen...
zoals 'Stampij bij de kapper', 'Brandweerman voor een dag'...
het onvergetelijke 'Bud vindt 'n baantje'.
Dus kom mee met al je favorieten: Mary Sue, Bud, George en Betty...
en meneer Johnson van de 'Soda Shop'.
Maar er is meer. Als je goed nadenkt, kan je wel $1000 winnen.
Inclusief 'n reis naar 'n Pleasantville naar keuze.
Ga terug naar vriendelijker en gemoedelijker tijden...
bij de Pleasantville Marathon: vrijdag, exclusiefop TV Time.
ER WAS EENS...
Hoi. Ik bedoel, 'hoi'.
Je zal 't wel raar vinden dat ik dit vraag. Omdat ik je niet ken.
Ik ken je eigenlijk wel. Iedereen kent je hier.
Ik ken je niet echt, technisch gesproken.
Ik weet niet wat je dit weekend doet...
maar m'n moeder is weg en ik mag de auto lenen. Dus...
Afgesproken. Bel me even, wil je ?
Als je gaat studeren, moet je wel beseffen...
dat de kansen op een baan drastisch dalen.
De hoeveelheid intredersbanen zal met 31% dalen de komende 4 jaar.
Het gemiddeld inkomen voor deze banen zal ook dalen.
Blijkbaar bevinden we ons in 'n concurrerende wereld...
waarbij je cijfers je doorgang verlenen. Rond 2000...
groeit de kans op HIV ten gevolge van 'n niet-monogaam leven tot 1 op de 150.
De kans op overlijden na 'n auto... ongeluk is slechts 1 op de 2500.
14 Jaar geleden was de ozonlaag... aantasting 10% van 't huidige peil...
als jullie 30 zijn, zal de temperatuur overal 2 graad hoger zijn...
resulterend in tyfoons over... stromingen, droogte en hongersnood.
Wie kan me 't begrip 'hongersnood' uitleggen ?
Schat, ik ben thuis.
Hallo, lieverd.
Hoe was je dag ? - Heerlijk.
Volgens Mr. Connel krijg ik die promotie wellicht sneller dan ik dacht.
Schat, dat is fantastisch. Ik wist dat je 't in je had.
Liefje, wat ruikt er zo lekker ? Is dat je gehaktbrood ?
Misschien... - Misschien.
Liefje, jij weet de weg naar m'n hart maar al te goed.
Dat was niet de afspraak.
Jij hebt de kinderen 't eerste weekend van de maand. Nu dus.
Ik help je mooi niet. Ik ga de stad uit dit weekend.
La Costa.
Als ik 'n modderbad wil nemen met m'n nieuwe vriend, is dat mijn zaak.
Waar zijn de kinderen ?
Achter u, vader.
Mama, papa, Bud heeft een verrassing voor jullie.
Wat dan, Bud ? - Hoofdprijs in de wetenschapswedstrijd.
Er waren veel goeie inzendingen. Maar de mijne sloeg 't goeds aan.
Dat is prachtig, maar 't 'goeds' is geen correct taalgebruik.
Jeetje mam, 't was toch ook geen taalwedstrijd.
Daar gaat 't niet om. 't Gaat erom dat je ze moet zien.
Dan zie je ze maar 'n andere keer.
Wat moet 'n moeder toch beginnen ? - Wat moet 'n moeder toch beginnen ?
Wiens raam ging aan diggelen toen Bud met z'n vaders golfclubs speelde ?
Een makkie. Mr. Jenkins. En wat deed die voor de kost ?
Vertegenwoordiger.
Hoe noemden Bud en Mary Sue de kat die ze op straat vonden ?
Scout ?
Marmelade.
Dit is 'n goeie.
Waarom kwamen hun ouders eerder thuis van hun weekendje aan 't meer ?
Bud nam de telefoon niet op en ze maakten zich zorgen.
Je bent ongelofelijk. Die wedstrijd win je absoluut. Wanneer is 't ?
De Marathon begint om half 7, en de wedstrijd om 12 uur 's middags.
1000 Piek, hé ? En 't is de hele nacht ?
Daarom noemen ze 't ook 'n marathon.
Hij is zó zielig.
Ongelofelijk dat ie familie van je is. - Van m'n ouders kant.
Maar jullie lijken wel tweelingen.
Jij komt zeker van de coole kant van de baarmoeder.
Daar heb je ze.
Niks doen. Gewoon niks doen.
Wat ?
Ik zag je in 't winkelcentrum. - Ik jou ook.
Ga je vanavond naar MTV kijken ?
Ja. En jij ?
M'n moeder gaat de stad uit.
Gaaf. - Te gek.
Het ging te gek. Ik zei dat m'n moeder de stad uit was...
en toen zei hij meteen 'misschien' waarop ik meteen 'ja' zei...
Hij is ook zo slim.
Ik denk aan dat rooie jurkje dat ik laatst gekocht heb.
Helemaal niet sletterig.
Het is juist leuk.
Hij komt ook niet om te studeren.
Ik weet 't.
Soms ben ik ook wel eens jaloers op jou.
Hij is niet dakloos. Ze zeggen alleen niet waar hij woont.
Het is een stomme vraag.
Niemand is dakloos in Pleasantville.
Dat bestaat daar gewoon niet.
Howard, 't is bijna half 7. Ik moet je ophangen.
Wat doe je ? - Wat doe jij ?
Hou op, David. Mark Davis komt zo.
En de Pleasantville Marathon begint om half 7.
Maar hij kan ieder moment komen. - Dan kunnen jullie boven kijken.
Boven ? Daar is de TV niet eens stereo.
Mijn God.
Rustig maar. Je kan 'm met de hand aanzetten.
Niet dus. 't Is een nieuwe TV. Die werkt alleen met afstandsbediening.
Hij is er.
De TV reparateur.
Zeker. TV stuk ?
Daar ben ik dan.
Tsjonge. Moet je dat zien.
Beetje ruzie gehad, jongen ? - Nogal.
Dat fiksen we zo voor je.
Als mijn TV toch eens stuk ging...
alsof je 'n vriend kwijtraakt.
We hebben u helemaal niet gebeld. - Dan is 't ons beider geluksdag, hé ?
Kan 't snel ? Het is bijna half 7. - Vanwaar die haast ?
De Pleasantville Marathon begint zo.
Pleasantville ? Prachtig. Daar heb ik jaren naar gekeken.
Dat doet er niet toe. Ik heb 'n afspraak om half 7.
Wie nam Mary Sue mee naar 't bal, toen 'r vriendje ziek was ?
Haar vader. - Klopt.
En hoe kleedde ze 'm ? - Als Prins Charming.
Mooi zo.
Weet je nog dat Bud z'n neefje kwijtraakte, waar hij op paste ?
Naar welke winkel gingen ze ? - McIntire's.
McGinty's. - Nee, naar McIntire's. Weet u nog ?
Dat klopt.
Waarom neem je deze afstands... bediening niet ? Deze is veel sterker.
Tuurlijk. Zo'n grote TV vraagt om iets waardoor je er echt helemaal in zit.
Te gek. We nemen 'm.
Dank u wel.
Ik moet 'r weer vandoor.
Je programma begint bijna. En 't is tijd voor je afspraakje.
Voorzichtig maar.
Schat, ik ben thuis. - Mooi.
Geef mij dat ding 'ns. - Absoluut niet.
Waarom kan ik je transistor radio nou niet lenen ?
Ik had 't Betty Jane beloofd.
Dit is wel 't belangrijkste moment in m'n leven.
Hier heb ik 'n jaar op gewacht.
David, geef hier. - Vergeet 't maar.
Mooi niet, Bud.
Vergeet 't maar, Mary Sue.
Bud, die is van mij. Geef terug.
Oh, mijn God...
Wat is er gebeurd ? - Ik weet 't niet zeker.
Hoi, jongen. Dag, liefje. Schiet op, anders komen jullie te laat op school.
Wat heb je nou gedaan ? - Ik weet 't niet.
Kijk nou. Ik ben helemaal bleek.
Hierheen.
Ik zei toch dat 't je geluksdag was ? Je dacht zeker dat ik zomaar 'n fan was ?
Wat is er gebeurd ? - Een wonder.
Iedereen die ik vond, stelde me uiteindelijk toch teleur.
De vroege afleveringen kenden ze wel, maar de latere afleveringen nooit.
Of ze wisten alles van Mary Sue, maar niks van Bud.
Wat gebeurt hier, verdomme ?
Zo mag je hier niet praten... je zit in... je weet wel.
Het ontbijt is klaar.
Zitten we in Pleasantville ? - Een droom die uitkomt, hé ?
Dit is niet leuk meer. Ik heb zo een heel belangrijk afspraakje.
Maak je daar maar geen zorgen om.
Vuil kreng.
Haal ons weg hier.
Waarom dan ? - We horen hier niet.
Tuurlijk wel.
McIntire 's winkel, hun vader als Prins Charming. Dat was prachtig, Bud.
Ik heet David.
Je uit je blijdschap nogal vreemd.
We waarderen 't enorm. Echt. Maar nu willen we graag naar huis.
Weet je wel hoelang ik iemand als jij al zoek ?
Ik ben heel teleurgesteld. Ik begin me zelfs een beetje op te winden.
Niet doen.
Zou jij dat niet worden ? Je zoekt iemand al jaren. Met hart en ziel.
Dit is 'n voorrecht, hoor.
Ik moet er nu maar niet over praten. - Waar ga je naartoe ?
We bespreken niks tot ik weer 'n beetje mezelf ben.
Als ik niet meer zo emotioneel ben.
Ik geef je zo'n twee weken om je houding wat te veranderen.
Kom terug.
Een week of twee ?
Wat gaat er nou gebeuren ? - Ik weet niet. Dit is toch onmogelijk ?
Jullie ontbijt wordt koud.
Dit kan toch niet.
Kom op, kinderen. Jullie gaan niet naar school zonder stevig ontbijt.
Vooruit.
Die sweater staat je zo goed, Mary Sue. Heel flatteus.
Bedankt.
Goedemorgen, kinderen. Haast je maar, anders kom je te laat op school.
Ik geloof 't niet. - Ik ook niet.
Val maar aan. - Met bosbessen, wat je zo lekker vindt.
Kom, 't is al laat.
Eigenlijk heb ik niet zo'n honger.
Onzin, jongedame. Je begint de dag met een stevig ontbijt. Ga zitten.
Eerst wat flensjes... eieren...
worstjes... en wat knapperige ham.
En natuurlijk, een ham steak.
Eet maar op en dan gauw naar school.
Schiet op.
Ik moet kotsen, David. Echt. - Gewoon diep ademhalen.
Al dat dierlijke vet. Ik voel 't zo m'n poriën uitkomen.
Waarom doen we dit ? - Omdat we naar school moeten.
We moeten thuis zijn. En in kleur.
Hallo, Bud.
Dag, meneer Simpson. - Je vader heeft 'n nieuwe auto, hé ?
Een Buick. Mieters. - Fantastisch.
Ken je die man ? - Die is van de gereedschapswinkel.
Luister nou 'ns even. Ik weet niet wat je hebt gedaan, maar doe iets.
Ik had nieuw ondergoed gekocht voor Mark Davis.
We moeten 't spelletje meespelen tot die vent weer opduikt.
Meespelen ? - Ik ben Bud Parker en jij Mary Sue.
Ik doe 't niet. Zo kleed ik me al niet voor ma, dus zeker niet voor jou.
We moeten wel. We zitten hier vast tot die kerel weer komt.
Kunnen we 't niemand uitleggen ? - Aan wie dan ?
Kom maar, poesje.
Oh God. Het is waar.
We zitten vast in 't gekkenhuis.
Ik wist dat 't je zou opbreken.
Niemand kan zo lang zo stom doen, zonder gruwelijke gevolgen.
Maar 't is gewoon niet eerlijk.
Ik werd juist zo populair. En Debbie Russel was naar 'n andere school toe.
En ik had geen puistjes meer.
Mark Davis had interesse in me... - Hoi, Mary Sue.
Vanwaar al die drukte ? Waar is de kat ?
Die is...
Ik zie je op school, Mary Sue.
Wie is dat ?
Skip Martin. Aanvoerder van het basketbalteam.
Vindt ie me aardig ?
Toevallig wel, ja.
Zijn dat m'n vriendinnen ?
Peggy Jane, Lisa Anne, Betty Jean.
Kan ik niks beters krijgen ?
Ik denk 't niet.
Vorige week behandelden we de geografie van Main Street.
Deze week behandelen we Elm Street.
Kan iemand me 't verschil uitleggen tussen Elm Street en Main Street ?
Hij is niet zo lang ? - Dat klopt, Tommy.
Ook staan er alleen maar huizen.
Dus is de geografie van Main Street anders dan die van Elm Street.
Wat ligt er buiten Pleasantville ?
Dat begrijp ik niet.
Buiten Pleasantville ?
Wat ligt er aan 't einde van Main Street ?
Dat zou je moeten weten. Het einde van Main Street is tevens weer het begin.
Kom op, mannen. Vooruit.
Ga door. We hebben 'n belangrijke wedstrijd morgen.
Hoi, Bud. - Hoi, Skip.
Mag ik je wat vragen ? - Tuurlijk.
Als ik je zus zou benaderen...
waarmee ik wil zeggen: als ik naar Mary Sue zou gaan...
Zitten we in die aflevering ?
Niet te geloven. - Wat is er ?
Je wilt haar mee uit vragen. En officieel verkering met 'r hebben.
Hoe weet jij dat ?
Luister, Skip. 't Lijkt me nu niet 't goeie moment daarvoor.
Wat bedoel je ?
Ik bedoel te zeggen dat Mary Sue de laatste tijd wat veranderd is.
Wil ze niet met me uit ?
Dat zei ik niet. Maar momenteel... - Dan zou ik me geen raad weten.
Kom hier. Raak 'm niet aan.
We verzinnen er wel wat op.
Je vond 'm toch aardig ? - Ik weet 't niet.
Eén afspraakje. Da's alles wat ik vraag.
Als je 't niet doet, gooi je de hele loop der dingen in de war.
Het is allemaal zo eng. Doodeng. Wist je dat alle boeken blanco zijn ?
In de bibliotheek staan alleen boeken met kaften, zonder inhoud.
Wat deed je daar ? - Ik was verdwaald.
Moet je kijken. Weet je waarom brand... weermannen alleen katten redden ?
Er brandt hier niks.
Ze hebben geen brandweer nodig. Ik lust trouwens wel 'n sigaret.
Ik haal ons hier wel uit, maar als we 't spelletje niet meespelen...
veranderen we alles en kunnen we misschien niet meer naar huis.
Zal iemand 't merken als ik niet heel braaf wat met 'm ga drinken ?
Je gelooft nooit wat we net hoorden. - Skip gaat je mee uit vragen.
Da's niet alles. - Hij wil verkering met je.
Moet ik dit echt dragen ?
Hier kan ik iemand mee vermoorden. - 't Lag in je kast.
Ik heb wel meer kinky dingen... - Hij ziet 't niet eens.
Hoezo ? - Dat soort dingen zien ze hier niet.
Waarom zou ik dan ? - Toe nou...
Ik ben topzwaar van dat ondergoed.
Doe nou gewoon even mee. Ik ben te laat voor m'n werk.
Werk ?
Ik moest m'n ouders even helpen. En ik kon m'n pet niet vinden.
Ik wist niet wat ik moest doen.
Wat is er ?
Ik maak altijd 't buffet schoon...
en dan doe jij de servetten en de glazen en dan doe ik de frietjes.
Maar je kwam niet, dus bleef ik maar poetsen.
Het spijt me.
Als dit ooit weer gebeurt...
kunt u de frietjes wel doen, zelfs als ik de servetten nog niet gedaan heb.
Dank je wel.
Er zijn geen cheeseburgers.
Ik zet de burger klaar en jij doet de sla.
Heeft u de sla ?
Zijn de burgers klaar ?
Doe dan de sla erbij en doe net of ik dat deed.
Dat kan u echt wel. Echt.
Ik ben zo blij dat je mee ging.
Ik ben ook reuze blij dat je me vroeg.
Ik weet niet of ik je dat al ooit zei, maar...
je bent 't tofste meisje op school.
Echt Skip ? 't Tofste ?
Wat mag 't zijn voor jullie ?
Ik weet niet, Bud. Doe maar de cheeseburger en 'n cherry coke.
Ik weet 't niet, Bud. Doe maar 'n salade en een bronwater.
Een cheeseburger dan maar.
Steeds als we samen in de klas waren, wilde ik naast je zitten.
Maar je zat altijd tussen Lisa Anne en Peggy Jane.
Je lijkt altijd zo slim en zo. Zoals dat werkstuk over ons stadhuis.
Ik weet bijna niet wat ik tegen je moet zeggen.
Praten wordt nogal overschat. Denk je ook niet ?
Natuurlijk.
Ik weet dat ik geen verkering heb, maar ik wil toch niks overhaasten.
Sommige tieners lopen al hand in hand, maar dat kan later altijd nog, toch ?
Wil je me even excuseren ?
Heeft hij het al gegeven ? - Hij weet niet hoe, geloof ik.
Hij gaat met haar naar 't Tortellaantje. - Wedden ?
Hij zou zelfs haar hand wel eens vast kunnen houden.
Dus ik wilde graag naast je zitten... - Wil je weg hier ?
Weg hier ? Ergens anders heen ?
Waar kunnen we heen ? - Het Tortellaantje ?
Het Tortellaantje ? Durf je dat aan ?
Kom op.
Dat kan niet. Hij bestaat niet.
Dat kan je iemand die niet bestaat niet aandoen.
Het is inderdaad mooi hier.
Verrukkelijk.
Eerlijk gezegd dacht ik dat we eerst 'n tijdje verkering moesten hebben.
Wat mij betreft kan je je gang gaan.
Of misschien begin ik zelf wel.
Doe niet zo gek. Hoe kan jij nou beginnen ?
Wat is er, zoon ? - Heeft u Mary Sue nog gezien ?
Ze is uit met Skip. Hoezo dan ?
Ik maakte me zorgen.
Je zuster wordt al ouder en dan zal ze best met jongens omgaan.
Ze is 'n nette jongedame. We hoeven ons over haar geen zorgen te maken.
Echt niet.
Ik kan maar beter naar huis gaan. - Waarom ?
Volgens mij word ik ziek.
Er gebeurt iets met me.
Dat hoort ook zo.
Echt ?
Vertrouw me maar.
Wil je nog wat koekjes ?
Nee, dank u. Ik hoef niks.
Of misschien wat marshmallows ? - Die zijn niet te versmaden.
Echt niet. Bedankt.
Wie kan dat zijn ? - Ik ga wel.
Je ging zo plotseling weg. Ik maakte me zorgen.
Alles is in orde. Ik moest gewoon vroeg naar huis.
Normaal, als we afsluiten, doe ik de kas...
jij doet de luiken en ik doe 't licht uit, en dan sluiten we samen af.
Jij was er deze keer niet.
Dus heb ik alles...
helemaal zelf gedaan.
En sterker nog: ik deed 't in een andere volgorde...
eerst deed ik de luiken en toen deed ik de kas pas.
Hallo Betty. - Hallo Bill.
Fantastisch. Bedankt voor 't langskomen. Dat waardeer ik.
Ik zie u morgen.
Bedankt, Skip. Ik heb me prima vermaakt.
Ik ook. - Goeienavond.
Hoi, meneer Johnson. - Hallo, Mary Sue.
Wat heb je met 'm gedaan ? - Niks.
Hoezo 'niks' ? Dat is niet 'niks'.
Rustig maar 'Bud'. We hebben gewoon wat plezier gemaakt.
Ik heb zo'n slaap en ik moet morgen vroeg op voor school. Slaap ze.
Het lijkt weer 'n zonnige dag te worden...
heerlijke temperatuur en geen wolkje te bekennen.
Het is 8 uur 's ochtends. Zit je TV te kijken ?
Oh, nee...
Kom op mannen, op jullie plaatsen. We hebben 'n belangrijke wedstrijd.
Kom op.
Mijn God...
Dit kan niet. Ik waarschuwde je toch.
Wat nou ? Dus ze zijn niet meer goed in basketballen. Wat 'n ramp.
Je begrijpt 't niet. Je verstoort hun hele universum.
Misschien was dat wel 'ns nodig. Is dat ooit bij je opgekomen ?
M.S. Hoe is 't ?
Cool, P.J. En jij ? - Cool.
Dit kan je die mensen niet aandoen. - Als ik 't niet doe, wie anders ?
Maar ze zijn gelukkig zo.
Niemand is gelukkig in 'n petticoat en 'n sweater.
Jij vindt dit echt leuk, hé ?
Niet omdat je denkt dat 't lullig is of zo. Jij vindt het echt leuk.
Je hebt 't mis. - Ik schaam me om je zus te zijn.
Dit mag je ze niet aandoen.
Ze willen niet belachelijk zijn, maar aantrekkelijk.
Ze hebben veel mogelijkheden. Ze weten alleen niet beter.
Dat soort mogelijkheden hebben ze niet. - Kijk dat eens.
Wat is er met je kauwgum gebeurd ?
Ik moet gaan. Ik heb met Skip afgesproken.
Je hoeft je geen zorgen te maken. Wat minder vet en chocola...
dat soort dingen. Het gaat vanzelf wel weer over.
Kunnen we twee cheeseburgers en twee cherry coke's krijgen ?
Ik kom zo bij je.
Bedankt.
Twee cheeseburgers, twee cherry coke's.
Er zijn geen cheeseburgers.
Ik dacht dat we afgesproken hadden... - Wat doet het er toe, Bud ?
U maakt hamburgers. Dat is de bedoeling.
Dat weet ik wel...
maar 't is altijd hetzelfde.
Brood grillen, vlees keren, kaas smelten. Het is altijd weer hetzelfde.
Toen ik zelf afsloot. Dat was anders. - Vergeet 't.
Dat vond ik echt leuk.
Kom hier.
Luister, u kan niet alles leuk vinden wat u doet.
Soms moet je gewoon iets doen omdat het je baan is.
Zelfs als je 't niet leuk vindt, moet je 't toch doen.
Waarom ? - Omdat ze dan hun hamburgers krijgen.
Sorry. - Weet je wat ik echt leuk vind ?
Wat ? - Kerstmis.
Ieder jaar op 3 december mag ik de kerstdecoraties op 't raam schilderen...
en elk jaar schilder ik iets anders.
Ik zal 't je laten zien.
Dat is aardig goed.
Maar vanmorgen bedacht ik me dat ik er 't hele jaar naar uitkijk.
Gek eigenlijk. Het lijkt vreselijk lang om te wachten op maar een moment.
Vind je ook niet ?
Niet dan ?
Ik denk dat u moet proberen er niet meer aan te denken.
Dat probeer ik dan maar.
Hebben ze ooit eerder verloren ? - Basketbal ? Nog nooit.
Het voelt gewoon niet goed.
Vandaar misschien dat spreekwoord: 'je kan niet alles winnen.'
Inderdaad, dat spreekwoord bestaat.
Maar ze winnen juist wel altijd. Ze hebben altijd alles gewonnen.
Meneer de burgemeester, ga zitten.
Doe niet zo raar, Roy. Ik kan toch niet op jouw stoel gaan zitten.
Als ze nooit verloren hebben, of gelijk gespeeld, dan winnen ze toch alles ?
Klopt. Zo noem je dat.
Het zou vanzelf over gaan. Als ze maar niet te vet en geen chocola eet.
Alleen zit het nu ook op haar lippen.
Ik weet 't niet.
En je zegt dat het gewoon rood is ? - Je weet wel, zoals echt rood.
Ik weet wat je bedoelt. Zoals die wagen voor Bill Johnson's cafetaria.
Ik liep er laatst langs, en hij was echt groen. Heb je 'm laatst nog gezien ?
Ik liet mijn naaimachine maken en hij zat voor zijn raam. Gewoon te staren.
Dat is vreemd.
Jouw beurt, Betty.
Wat gebeurt er op 't Tortellaantje ?
Hoe bedoelt u ?
Je hoort de laatste tijd van die dingen, kinderen die daar veel tijd doorbrengen.
Handje vasthouden ? Dat soort dingen ?
Dat en...
Wat ?
Doet er niet toe. - Nee, ik wil het weten.
Nou...
seks.
Wat is 'seks' ?
Weet u zeker dat u dit wilt weten ?
Mam, als twee mensen heel erg veel van elkaar houden...
en ze dat met elkaar willen delen...
Is alles in orde ?
Het is gewoon dat...
je vader nooit zoiets zou doen.
Weet u, mam, er zijn andere manieren om u zelf te vermaken, zonder pa.
Liefje, kom je naar bed ?
Ik neem eerst even een bad.
Oh, mijn hemel.
Brand.
Kat ?
Hier is 't.
Stop.
Waar is ie ?
Pak die spuit.
Waar is die kat ? - Hou goed vast.
Dus daar zijn die dingen voor.
Het is ons 'n eer om je getoonde heldhaftigheid te belonen...
en met grote waardering van de burgers van Pleasantville...
bieden we je deze onderscheiding aan namens onze Kamer van Koophandel.
Dat was echt machtig. - Dank je wel, Margaret.
Ik heb deze koekjes voor je gebakken.
Nee, die zijn voor Whitey.
Ze zijn voor jou.
Ze zijn voor Whitey. - Ik heb ze voor jou gebakken.
Ik heb ze voor jou gebakken.
Dank je wel. - Geen dank.
Wat is er aan de hand ? - Ik weet 't niet.
Ze willen je wat vragen, en ik wist niet zo gauw wat ik moest doen.
Alles goed ?
Wilden jullie me wat vragen ?
Hoe wist je van die brand ? - Wat ?
Hoe wist je hoe dat geblust moest worden en zo ?
Waar ik vandaan kom, is dat heel normaal voor brandweermannen.
En waar is dat dan ?
Ergens buiten Pleasantville.
Wat is er dan buiten Pleasantville ?
Doet er niet toe. Het is onbelangrijk.
Wat is er buiten Pleasantville ?
Er zijn plekken waar de wegen niet in cirkels rondgaan.
Waar de wegen je gewoon verder voeren.
Verder gaan ?
Sommige gaan gewoon verder. Alles. Wegen...
en rivieren... - Net als de machtige Mississippi ?
De boeken waren toch blanco ? - Dat waren ze ook.
Dit is niet mijn fout...
toen ze 't vroegen, wist ik 't niet meer, omdat 't al zo lang geleden was.
Toen ik vertelde wat ik nog wist, verscheen de tekst ineens.
De tekst verscheen ?
Maar alleen tot 't gedeelte van 't vlot, waar ik ophield met lezen.
Weet je hoe 't afloopt ?
Inderdaad, ja. - Hoe eindigt 't dan ?
Ze vluchtten dus. Huck en de slaaf.
Ze voeren stroomopwaarts, om te ontsnappen...
tot ze beseften dat ze met die poging eigenlijk al bijna vrij waren.
Mijn God.
En deze ?
Dit is fantastisch...
dit gaat over Holden Caulfield, die heel erg eenzaam is...
Kijk nou toch. 't Grijpt om zich heen. - Kijk haar boeken nou.
Of haar sweater.
Naar dat meer gaan is een ding, maar met z'n allen naar de bibliotheek ?
Wat staat ons nog meer te wachten ?
Je hebt gelijk. Iemand zou er iets aan moeten doen.
Snel.
Je zal je wel afvragen waarom ik zomaar bij je langs kom.
Je hebt zelf vast ook wel wat in de gaten.
Sommige veranderingen die plaats vinden.
Weet je wat ik bedoel met veranderingen ?
Veranderingen. - Veranderingen, ja.
En niet alleen zaken zoals die brand, ook de kleine dingen, als Bill Miller ?
Z'n vrouw wil zo'n nieuw bed van 'm. - Zo'n tweepersoonsbed ?
En wat gaat hij daaraan doen ?
Geen idee. Je ziet 't overal. Bill Anderson's zoon zegde z'n baantje op.
Hij deed zomaar z'n schort af. 'Ik heb er geen zin meer in'.
Overal boodschappen op de toonbank. 't Duurde uren om 't uit te zoeken.
Iedereen mag je heel graag, George.
Kom, kom. - Nee, echt waar.
Niet alleen omdat je goed bowlt, men respecteert je.
Als iemand die ze respecteren zich hard maakt voor iets, maakt dat indruk.
Als je van je stadje houdt, kan je dit toch niet zomaar laten gebeuren ?
Natuurlijk niet.
Daarom wil ik dat je lid wordt van de Pleasantville Kamer van Koophandel.
Ik weet niet wat ik moet zeggen.
Hij lijkt sprekend op de jouwe.
Hij is identiek aan de mijne, George.
Je kan beginnen met 'ja' zeggen. - Ja.
En door me zo'n overheerlijke lekkernij aan te bieden.
Reken maar. Betty. Bob wil van je kookkunst proeven.
Ik haal haar wel even.
Is alles in orde ?
Alles goed ?
Wat moet ik nou doen ?
Zo kan ik daar niet heen. Hoe kan ik dat nou doen ?
Kijk nou naar me.
Het is goed. Het is in orde.
Heeft u make-up ?
In mijn handtas.
Schatje, waar ben je ?
Kom hier met uw wang.
De andere wang.
Dat is prima. Til uw kin 'ns op.
Werkt het ? - Ja.
Wat ?
Ziet het er goed uit ? - 't Ziet er precies uit zoals 't was.
Zullen ze 't niet zien ? - Nee, dat denk ik niet.
Betty, ben je daar ?
Ik kom er aan, liefje.
Ben je niet wat vroeg ?
Ik heb iets voor u meegebracht uit de bibliotheek.
Een kunstboek.
Omdat u zo van schilderen houdt, helpt dit misschien.
Wie is Titian ? - Ik weet 't niet zeker.
Het is prachtig, Bud.
Wat is er ?
Dit zal ik nooit kunnen.
U begint net. Misschien later wel. - Dat is 't niet.
Waar moet ik dat soort kleuren zien ?
Wat 'n geluk om zulke kleuren te kunnen zien.
Ze beseften vast niet hoe gelukkig ze zijn.
Hoe gaat het ? - Mieters.
Je denkt waarschijnlijk dat ik je dit niet zou mogen vragen.
Wil je met me uit vanavond ?
Mr. Simpson, uw gazon ziet er prachtig uit.
Kom hier, jongeman.
Ik heb zitten denken.
Ik was laatst misschien wat te gehaast toen je vroeg om naar huis te gaan.
Ik was gewoon wat verrast.
Alhoewel ik niets kan beloven...
denk ik, als je 't vriendelijk vraagt, dat er wel over te praten valt.
Ik kan niet.
Praat er nu over. - Ik zal eerlijk tegen je zijn, Bud.
Ik word ongerust over wat ik zie in sommige herhalingen.
Als Margaret Henderson koekjes voor Whitey bakt. Die zijn niet voor jou.
Ik weet dat 't niet mijn koekjes zijn.
Die zijn van Whitey.
Hij eet ze, dan vraagt hij haar mee naar 't Tortellaantje.
Ik zou er graag nu over praten, maar ik heb haast.
Ik hoor niets. Slechte ontvangst. We praten later.
Wat is er ?
Luister... Je leest.
Ongelofelijk dat je zo'n suffe rage ontketent. Het is D.H...
Lawrence. Ooit van gehoord ?
Ik heb 'n paar bladzijden gelezen. Nogal sexy.
Klopt.
Mag ik je iets vragen ?
Tuurlijk.
Waarom ben ik nog steeds zwart-wit ?
Ik heb 10 keer zoveel seks gehad als de anderen, en ik ben nog steeds zo.
Zij liggen 'n uur op de achterbank en plotseling zijn ze zomaar technicolor ?
Ik weet 't niet. Misschien is het niet alleen maar de seks.
Waar is 't ? - 'n Stukje verderop, denk ik.
WKPV, het geluid van Pleasantville.
Hier is 'n nieuwe voor alle jongeren in 't Tortellaantje...
Het is verbazingwekkend.
We zijn nu even gesloten.
Ik dacht juist dat... - Nee, kom binnen.
Het is prachtig. - Bedankt.
Ik probeerde een van deze stillevens. Nogal lastig.
Ik vind 't mooi.
Zo zou het er uit moeten gaan zien.
Kijk dit eens.
Hoe kom je hier aan ? - Bud bracht 't mee.
Mijn Bud ?
Dit is mijn favoriet.
Wat vind jij ? Is 't niet prachtig hoe ze rust ?
Ze huilt. - Nee, hoor.
Dat doet ze wel.
Wacht. Het is goed. Laat eens kijken.
Het is prachtig.
Prachtig...
Je zou 't niet moeten bedekken.
Laat me gewoon...
Hoe is 't ? - Wat ?
Daar buiten.
Lawaaieriger.
En angstaanjagender, denk ik.
En veel gevaarlijker. - Klinkt fantastisch.
Laatst kwamen hier kinderen zwem... men en ze kleedden zich helemaal uit.
Wil je wat bessen ?
Ik heb ze zelf geplukt.
Echt ? - Er groeit hier heel veel.
Zoals ?
Ik zal 't je laten zien.
Toe maar. Probeer maar.
Wat doe je ? - Het is half zeven.
En ? - We zouden gaan...
je weet wel.
Ik kan niet.
Waarom niet ?
Ik ben bezig. - Waarmee ?
Met studeren.
Schat, ik ben thuis.
Wat was dat ? - Ik weet 't niet.
Wat is dat ?
Wat gebeurt er ? - Dat is regen.
Echte regen ?
Hebben jullie geen regen ?
Natuurlijk niet. Het is oké.
Kom maar.
Wat is er aan de hand ?
Regen.
Het is oké. Het is prima. Niets om bang voor te zijn.
Kijk maar.
Het is gewoon regen. 't Is in orde.
Kom er uit. Zie je wel ?
Zie je wel ?
Kom op.
Schat, ik ben thuis.
Waar is mijn eten ?
Wat is er gebeurd ?
Ben je wel in orde ?
Wat is er ?
Regen.
Echte regen ?
Ben je wel in orde ?
Ik kwam thuis zoals ik altijd doe. Ik ging door de voordeur naar binnen...
ik trok mijn jas uit. Ik zette mijn koffertje neer...
en ik zei: 'schat, ik ben thuis.' Alleen was er niemand.
Geen vrouw.
Geen licht aan.
Geen eten.
Ik liep naar de oven. Ik dacht dat ze zo'n kant-en-klaar maaltijd gemaakt had.
Niet dus.
Ze was weg.
Ik keek en ik keek.
Ze was weg.
Het komt allemaal in orde, George. Je bent nu bij ons.
Wat gaan we doen, Bob ?
We zijn voorlopig veilig. Godzijdank zijn we in 'n bowlinghal.
Maar als George z'n eten niet krijgt, kan een van ons de volgende zijn.
Het kan jij zijn, Gus.
Of jij, Roy. Of zelfs jij, Ralph.
Dat is echte regen daar buiten. Geen klein virusje dat vanzelf verdwijnt.
Er gebeurt iets met onze stad.
En ik denk dat we allemaal kunnen zien waar 't vandaan komt.
Waarom laat je hun niet zien wat je mij liet zien ?
Het is goed, Roy. Kom hier.
Ik weet 't, Roy.
Bedankt.
Hij vroeg 'r waar ze mee bezig was. Ze zei 'niets'. Ze was aan 't denken.
Vrienden, dit gaat niet over George z'n eten, of over Roy's shirt.
Het is 'n kwestie van waarden.
Of we die waarden willen vasthouden die dit stadje groot hebben gemaakt.
Dus is er 'n tijd gekomen om 'n beslissing te nemen.
Staan we hier alleen in, of doen we dit met elkaar ?
Samen.
SAMENKOMST VOOR ALLE WARE BURGERS, STADHUIS 8 UUR
Ik heb je verteld waar ik was. - De hele nacht ?
Ik zat vast in de storm. Jij was ook de hele nacht weg.
Laten we 't maar vergeten. We gaan gewoon naar de vergadering.
Ik zei je al dat ik niet zou gaan. - Natuurlijk wel.
Ik ga niet.
Kijk me aan, George.
Kijk naar mijn gezicht. Die vergadering is niet voor mij.
Dan doe je wat make-up op. - Ik wil geen make-up op doen.
Het gaat wel weg.
Ik wil niet dat het weg gaat.
Luister naar me.
Je gaat mee naar de vergadering. Je doet wat make-up op.
Je bent om 6 uur thuis...
je zorgt dat er op deze tafel eten klaar staat.
Nee. Dat doe ik niet, liefje.
Ik heb gehaktbrood voor je gemaakt.
Zet 't gewoon in de oven en draai dit knopje naar 350.
Als je de taart er 40 minuten later in zet, is ie net op tijd klaar.
Ik heb lunches voor morgen gemaakt en ze in bruine papieren zakken gestopt.
Ik ga nu weg. - Waar ga je naartoe ?
Ik ga nu weg.
Betty, ga zo niet naar buiten. Ze zien je zo.
Ze zullen je zien. Kom terug.
Mooi. Mag ik 'm openmaken ? - Tuurlijk.
Hoe kom je daar aan ? - Een rekwisiet uit 't schooltheater.
Dank je wel.
Hallo, Bud. Margaret. - Whitey...
Waarom ben je niet bij de vergadering ? - Zomaar. En waarom jij niet ?
We rijden rond om iedereen op te trommelen.
Ik dacht dat je te druk bezig was om je gekleurde vriendin te vermaken.
Waarom maken jullie niet dat je wegkomt ?
Dat doen we.
Weet je, Margaret, je mag altijd die koekjes voor me bakken.
Roy Campbell heeft 'n blauwe voordeur. - Die is altijd blauw geweest.
We weten allemaal wat er hier gebeurt.
Tot nu toe is alles hier altijd erg plezierig geweest.
Onlangs zijn bepaalde dingen minder plezierig geworden.
Het eerste wat we vooral moeten doen...
is de plezierige dingen scheiden van de onplezierige dingen.
GEEN KLEURLINGEN
Dat is Betty Parker. - Dat is schandalig.
Wat ben je aan het doen ? Kom onmiddellijk binnen.
Denk je dat dit 'n speeltje is ? Je eigen kleurboek ?
Het gebeurde vanzelf.
Een vloedgolf gebeurt niet 'zo maar'. Of een klap bij heldere hemel.
Ik heb niets verkeerds gedaan. - Ik zal je iets laten zien.
Toe maar. Probeer maar.
Daar. Hoe wil je dat noemen ?
Jij verdient dit niet. Om in dit paradijs te leven.
Waar is die afstandsbediening ? - Waarom ?
Omdat je naar huis komt, sukkel. En alles wordt weer zoals 't was.
Dat kan ik niet toestaan.
Sorry. Dat laat ik je niet doen.
Geef me die afstandsbediening. - Ik moet gaan.
Jij gaat nergens naartoe. Je pakt die afstandsbediening en komt naar huis...
en we maken iedereen weer gelukkig.
Vanwaar die haast ? Dat is niet vriendelijk.
Zou ze op haar schilderij lijken ? - Je wilt toch aardig zijn ?
Laat 'ns zien wat er onder die blauwe jurk zit ?
Waar ga je heen ? Daar is niks.
Dat is 'n mooie teint blauw.
Vind je dat blauw ook niet mooi ?
Wegwezen.
Schiet op. Wegwezen.
Alles goed ?
Wat ?
Het geeft niet. Hij is er niet.
Niks aan de hand, oké ? Ik haal je hier uit. Goed ?
Alles goed ?
Laat maar komen.
Nee, Mary Sue. Het is beter zo.
Dat is 't enige boek wat ik ooit gelezen heb, en dat gooi jij niet in het vuur.
Geef me dat boek.
Ik ben 't.
Laten we naar binnen gaan.
Ik dacht maar eens vast op te gaan ruimen.
Als we 't hebben opgeveegd, is alles weer oké.
Hij heeft gelijk.
Help me hier 'ns mee, wil je ?
Zet dit daar maar.
Mensen.
Dit is niet het antwoord, mensen.
Hoe verward we ook mogen raken, of hoe gefrustreerd we ook zijn...
We lossen de problemen niet op de straat op. Dat is de verkeerde manier.
We moeten 'n gedragscode zien vinden waar we allemaal mee kunnen leven.
Ik heb George en Ralph gevraagd een paar suggesties op papier te zetten.
En ik vind dat ze dat uitstekend gedaan hebben.
Als we hier allen over eens zijn, kunnen we 'n stemming houden.
En aan een oplossing werken.
Eén: Openbare ordeverstoring en vandalisme moeten direct eindigen.
Twee: Alle burgers van Pleasantville bejegenen elkaar hoffelijk en plezierig.
Hoffelijk en plezierig. Dat is niet onredelijk.
Drie: 't gebied bekend als 'Tortellaantje'...
en de bibliotheek zullen tot nader order gesloten worden.
Vier: De enig toegestane muziek zal zijn: Johnny Mathis, Perry Como...
Jack Jones, de marsen van Sousa of 'The Star-Spangled Banner.'
Er zal geen muziek worden getolereerd...
die rustig of aangenaam is.
Vijf: paraplu's zijn verboden alsmede andere artikelen inzake guur weer.
Zes: Geen bed of matras, breder dan 95 centimeter, mag worden verkocht.
Zeven: De enige toegestane verfkleuren...
zijn zwart, wit en grijs ondanks de recente alternatieven.
Acht: Schoolprogramma's onderwijzen de 'onveranderbare' geschiedenisvisie...
die onveranderbaarheid benadrukt in plaats van verandering.
Dit ding werkt nog. - Zet af. Dat mag je nu niet meer doen.
Natuurlijk wel.
Dit is goed. Net gemaakt ?
Geen zorgen. We regelen wel 'n nieuwe.
Ik weet niet wat ik zou doen als ik niet meer kon schilderen, Bud.
Ik heb misschien 'n idee.
Wanneer laten ze hem vrij ? - Wat doen jullie daar ?
Er is iemand voor je.
Komt dit ongelegen ? - Nee, prima. Kom binnen.
Ik heb iets voor je. - Dank u.
Cocktail-olijven. - Al 't andere was bevroren.
Ik wist niet hoe... - Ik waardeer 't.
Je moeder is weg. - Weg ?
Ze ging 'n tijdje weg. - Wanneer ?
Drie dagen geleden.
Alles is zo ongerijmd. Ik wist niet eens dat het dinsdag was.
Dan bridgen we met de Jenkins. Dat ging nu dus niet door.
Mag ik er eentje ? - Tuurlijk. Heeft u honger ?
Mevrouw Benson naast ons maakte gehaktbrood.
Ik klom zowat naar binnen.
Wat is er toch gebeurd ? De ene minuut is alles in orde, de volgende...
Wat ging er mis ?
Er ging niets mis. Mensen veranderen. - Mensen veranderen ?
Mensen veranderen.
Kunnen ze ook weer terug veranderen ?
Weet ik niet. Ik denk dat dat moeilijker is.
Alles goed ? - Ja.
Het is niet eerlijk, weet je. Je went aan iets, en dan...
Het is inderdaad niet eerlijk.
Bud Parker. William Johnson.
Jullie worden beschuldigd van ontwijding van een openbaar gebouw...
met verboden kleuren, in strijd met de Wetten van 't Algemeen Fatsoen.
Geven jullie toe dat in de nacht van 1 mei jullie opzettelijk...
de volgende kleuren aanbrachten op de noordelijke muur van 't politiebureau:
rood, roze, amber, blauw, lichtblauw, ossenbloedrood...
groen, geel, olijfgroen en magenta ?
Inderdaad. Waar is onze advocaat ?
Laten we dit zo prettig mogelijk houden. 'n Advocaat zal vast niet nodig zijn.
Geven jullie verder toe dat 't schilderen in het openbaar gebeurde...
waar het aanschouwd kon worden door minderjarigen ?
Het was voor iedereen toegankelijk.
Laat 't duidelijk zijn dat de beschuldigden alles bevestigen.
Hebben jullie hier op iets te zeggen ? - Ja, dat heb ik...
Ik wilde niemand kwaad doen.
Als ik misschien iets anders schilder.
Andere kleuren gebruik. Of bepaalde kleuren.
U kunt wellicht de kleuren uitkiezen, en dan zullen ze niemand storen.
Ik heb iets te zeggen. - Heel goed.
U heeft 't recht niet dit te doen.
Ik weet dat u 't hier plezierig wilt houden.
Maar er zijn zoveel dingen die veel beter zijn. Zoals...
gek. Of sexy. Of gevaarlijk.
Of kortstondig.
En al die dingen...
zitten in iedereen als je er maar naar wil zoeken.
Genoeg. - Ik dacht dat ik me mocht verdedigen.
Je mag niet liegen. - Ik lieg niet. Ziet u die gezichten.
Die zijn niet anders dan u. Zij zien toevallig iets in zichzelf...
Ik zei genoeg. - Ik laat 't u zien. Pa ?
Niks aan de hand, Pa. Luister even.
Ik weet dat u haar mist. Dat heeft u me verteld.
Maar misschien mist u niet alleen 't koken of 't schoonmaken.
Misschien nog iets anders.
Misschien kunt u 't niet eens omschrijven.
Misschien weet u 't alleen als 't weg is.
Misschien mist u ook 'n gedeelte van u zelf.
Kijk naar haar, pa.
Ziet ze er zo niet prachtig uit ?
Ziet ze er niet net zo mooi uit als de eerste keer dat u haar zag ?
Wilt u haar echt terug zoals ze was ?
Ziet ze er niet prachtig uit ?
Zou u niet willen dat u haar dat kan vertellen ?
Je gaat te ver. - Waarom ?
Je kan er hier geen circus van maken. - Dat doe ik niet, en dat denken zij niet.
Dit gedrag moet onmiddellijk stoppen. - Dat is 't nu juist.
Je kan 't niet zomaar stoppen als 't in je zit.
Het zit niet in mij. - Natuurlijk wel.
Niet.
Wat zou u me nu willen aandoen ?
Iedereen krijgt kleuren.
Kinderen flirten openlijk. Niemand krijgt te eten. Alles kan uit de hand lopen.
Binnenkort gaan vrouwen misschien werken, terwijl de mannen thuis koken.
Dat gebeurt niet. - Maar 't zou kunnen.
Nee, dat kan niet.
Moet je zien.
Wat 'n plaatje. - Hou toch op.
Ga je echt niet mee naar huis ?
Ik moet dit nog even doen. Denk je dat ik daar nog naar college kan ?
Eerlijk ?
Heb je je toelatingsbrief ? - Ja. Hier.
Ik heb 't wel gehad om altijd de losbol te zijn. Het werd vervelend.
Ik kom je snel opzoeken.
Je bent best oké geworden. Hoe is dat zo gebeurd ?
Ik weet het niet.
Vergeet me niet. Zelfs als je nooit terugkomt.
Ik wil dat je me nooit vergeet. - Dat zou ik nooit kunnen.
Hier.
Wat is dit ?
Van alles. Een gehaktbroodje... - En een hard gekookt ei...
En marshmallow koekjes.
Er zit ook wat kip in.
Geen avondeten overslaan omdat je hier niet meer bent.
Ik dacht dat u niet meer... - Ik moest gedag komen zeggen.
Trek dit maar aan tijdens je reis. Voor als 't koud wordt.
Het is 'n heel kort reisje. - Maar dan nog.
Ik ben zo trots op je.
Bedankt.
Ik weet het. Ik hou ook van u.
U kunt beter naar achteren stappen.
Dat was 't eerste uur van de Pleasantville Marathon.
We gaan nog de hele nacht door tot morgenmiddag.
Ik dacht dat je de stad uit was. - Ik ben teruggekomen.
Wat is er mis ?
Weet ik niet. Alles is zo klote.
Ik was halverwege en dacht: Wat doe ik hier ? Hij is negen jaar jonger dan ik.
Daardoor voel ik me niet jonger, maar ouder.
Toen je vader hier was, dacht ik dat dat het was.
Zoals 't altijd zou zijn. Ik had 't juiste huis, de juiste auto.
Het juiste leven. - Er is geen juiste huis of juiste auto.
M'n kop ziet er niet uit.
Het ziet er fantastisch uit.
Dat is lief van je, maar ik weet zeker dat 't er niet 'fantastisch' uitziet.
Natuurlijk wel.
Kom hier.
Ik ben 40. Zo zou het niet moeten zijn.
Er zijn nou eenmaal geen regels. Zit stil.
Hoe ben jij zo verstandig geworden ?
Ik heb een goeie dag gehad.
En wat gaat er nu gebeuren ?
Ik weet het niet.
Weet jij wat er nu gaat gebeuren ?
Ik niet.
Ik denk dat ik het ook niet weet.
ned dvd @ 23.976 fps resync :...::: soundfusion :::...: bewerkt door : Futureman